Zwem!

Blog 112, Zwem!

Zwembad De Regentes was ooit het grootste overdekte zwembad van Europa. Het art deco gebouw komt uit 1920 en bestaat dus 100 jaar! Wij duiken in de geschiedenis van dit zwembad waar veel Hagenaren hebben gezwommen én een diploma hebben gehaald. Toen het zwembad in de jaren ’90 werd afgekeurd, werd het omgebouwd tot "Theater De Nieuwe Regentes". (In de buurt)

Ik ben een van die Hagenaars. Ik herinner mij de zwemlessen van 'tante Nel' heel goed. Tante Nel was behoorlijk dik. Daar maakte ze gebruik van door ons bibberende jongetjes te beloven dat zij na de diploma-uitreiking van zwemdiploma A van de hoge duikplank zou afspringen. In mijn fantasie stond ik op de omloop van de eerste verdieping  en zag ik de enorme inslag van tante Nel in het water, waarna het bad nog maar half gevuld zou zijn. Dat viel op de dag van het diplomazwemmen een beetje tegen.

Diploma A haalde ik in dit zwembad, voor diploma B oefende ik in het bad aan de Mauritslaan, maar we zwommen wederom af in de Regentes. Volgens mij gingen we daarvoor naar een tweede bad achter het hoofdzwembad van de Regentes. Ik weet niet of mijn geest me voor de gek houdt, - het is zo lang geleden -, maar in mijn herinnering was dat bad sprookjesachtig mooi. Alsof je honderden jaren in de tijd was teruggeworpen.

Ik had dus beide zwemdiploma's, zodat ik bij het schoolzwemmen "vrij kon zwemmen". Tenminste dat dacht ik toen, maar dat bleek anders. De gediplomeerden vielen onder het bewind van een gepensioneerde militair (denk ik), die er gedegen opvattingen op nahield over hoe je met jongetjes van 10 jaar moest omgaan. Hij gaf bevelen en als die niet snel genoeg werden opgevolgd, snauwde hij je af. Ik was erg bang voor deze man, en dat had grote gevolgen voor de rest van mijn leven.

De sergeant commandeerde ons in een rij van 40 en gaf het startsein voor een aantal handelingen.

"Stap naar voren, stap op de rand, spring en zwem!!!"

"Aansluiten!!!"

"Stap naar voren, stap op de rand, spring en zwem!!!"

"Aansluiten!!!"

"Stap naar voren, stap op de rand, spring en zwem!!!"

"Aansluiten!!!"

En dan zwommen we zo'n driekwart een rondje om als een haas uit het bad te klimmen en weer aan te sluiten. 

Soms moesten we ons voor het springen omdraaien en achterstevoren in het water springen om de weg te vervolgen met de rugslag. Ik was als de dood dat ik iets verkeerd deed en op mijn kop zou krijgen (toen al!) en bij dat rugzwemmen kwam er nog bij dat ik vreesde dat ik niet op tijd weg zou komen, zodat de volgende bovenop me zou springen. Tijdens één van deze sessies sprong ik in het water en zette meteen weer af van de bodem met de mond wijd open om adem te halen. In mijn haast schoot ik schuin naar voren en stootte met mijn voortanden tegen de kant, waarbij één voortand brak. In mijn zenuwen bleef ik aan de kant hangen met het idee dat ik het stukje nog zou kunnen opduiken.
De generaal had geen enkel medelijden, hij gaf me de wind van voren zodat ik huilend het rondje op mijn rug ging afmaken.

Vanaf mijn 11e heb ik dus een kunsttand, die niet meegroeide. Op oudere foto's zie je me met een slecht onderhouden gebit, waar voorin naast een lange gave tand een stompje zichtbaar is. Het heeft tot mijn 30e geduurd voordat ik een nieuwe aangepaste stifttand kreeg. Vanaf dat moment moest ik leven met de opmerking van een kleuter bij de kassa van de supermarkt: "Kijk eens mama, die meneer heeft hazentandjes".